bilanciàto 2 
bi|lan|cià|to 2
pronuncia: /bilanˈʧato/
participio passato e aggettivo

contabilità posto, iscritto in un bilancio spesa bilanciata

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bilanciato bilanciati
FEMMINILE bilanciata bilanciate
SINGOLARE
MASCHILE bilanciato
FEMMINILE bilanciata

PLURALE
MASCHILE bilanciati
FEMMINILE bilanciate

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bilanciare (v. trans.)
bilanciarsi (v. pron. intr.)
bilanciarm (s. masch.)
bilanciato 1 (part. pass.)
bilanciato 2 (part. pass.)
bilanciatore (agg. e s. masc.)
bilanciatura (s. femm.)
bilanciere 1 (s. masch.)
bilanciere 2 (s. masch.)
bilancino 1 (s. masch.)
bilancino 2 (s. masch.)
bilancio (s. masch.)
bilancione (s. masch.)
bilancista (s. masch. e femm.)
bilano (s. masch.)
bilanza (s. femm.)
bilarzia (s. femm.)
bilarziosi (s. femm.)
bilatera (s. femm.)


---CACHE--- 6

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android