bismutìle 
bi|smu|tì|le
pronuncia: /bizmuˈtile/
sostantivo maschile

chimica gruppo monovalente costituito da bismuto e ossigeno, presente nei sali basici di bismuto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE bismutile bismutili
FEMMINILE bismutile bismutili
SINGOLARE
MASCHILE bismutile
FEMMINILE bismutile

PLURALE
MASCHILE bismutili
FEMMINILE bismutili

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bismoclite (s. femm.)
bismutano (s. masch.)
bismutato (agg.)
bismutaurite (s. femm.)
bismutico (agg.)
bismutile (s. masch.)
bismutina (s. femm.)
bismutinite (s. femm.)
bismutismo (s. masch.)
bismutite (s. femm.)
bismuto (s. masch.)
bismutocra (s. femm.)
bismutoferrite (s. femm.)
bismutomania (s. femm.)
bismutoro (s. masch.)
bismutosferite (s. femm.)
bismutoso (agg.)
bismutotantalite (s. femm.)
bismutoterapia (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android