bismutìte

 
bi|smu|tì|te
pronuncia: /bizmuˈtite/
sostantivo femminile

mineralogia minerale giallo-bruno o giallo-verdognolo, costituito da carbonato di bismuto, tetragonale; si presenta in masse terrose o in croste fibroso–raggiate

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE bismutite bismutiti
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE bismutite

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE bismutiti

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bismutico (agg.)
bismutile (s. masch.)
bismutina (s. femm.)
bismutinite (s. femm.)
bismutismo (s. masch.)
bismutite (s. femm.)
bismuto (s. masch.)
bismutocra (s. femm.)
bismutoferrite (s. femm.)
bismutomania (s. femm.)
bismutoro (s. masch.)
bismutosferite (s. femm.)
bismutoso (agg.)
bismutotantalite (s. femm.)
bismutoterapia (s. femm.)
bismuturo (s. masch.)
bisnaga (s. femm.)
bisnipote (s. masch. e femm.)
bisnonno (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis