brancicaménto

 
bran|ci|ca|mén|to
pronuncia: /branʧikaˈmento/
sostantivo maschile

l'operazione, l'atto e l'effetto del brancicare

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE brancicamento brancicamenti
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE brancicamento
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE brancicamenti
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

branchiotrachea (s. femm.)
branchipo (s. masch.)
Branchipo (s. masch.)
branchiuro (s. masch.)
Branchiuri (s. masch. pl.)
brancicamento (s. masch.)
brancicare (v. intr.)
brancicare (v. trans.)
brancicato (part. pass.)
brancicatura (s. femm.)
brancichino (s. masch.)
brancichio (s. masch.)
brancicone (s. masch.)
branciconi (avv.)
branco (s. masch.)
–branco (suff.)
brancolamento (s. masch.)
brancolare (v. intr.)
brancolato (part. pass.)
brancolino (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis