bricconàggine

 
bric|co|nàg|gi|ne
pronuncia: /brikkoˈnadʤine/
sostantivo femminile

1 carattere, proprietà, condizione di chi è briccone la bricconaggine di certa gente nasce dall'ignoranza [Tommaseo]

2 raro bricconeria, bricconata

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE bricconaggine bricconaggini
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE bricconaggine

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE bricconaggini

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

briccola 1 (s. femm.)
briccola 2 (s. femm.)
briccola 3 (s. femm.)
briccolare (v. trans.)
briccona (s. femm.)
bricconaggine (s. femm.)
bricconata (s. femm.)
bricconcello (s. masch.)
briccone (s. masch.)
briccone (agg.)
bricconeggiare (v. intr.)
bricconeria (s. femm.)
brich (s. masch.)
bricherasiese (s. masch. e femm.)
Bricherasio (nome pr. masch.)
bricia (s. femm.)
briciare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis