brustolàre 
bru|sto|là|re
pronuncia: /brustoˈlare/
verbo transitivo

arcaico abbrustolire; tostare

Indicativo presente:  io brustolo, tu brustoli
Passato remoto:       io brustolai, tu brustolasti
Participio passato:        brustolato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

brusito (part. pass.)
brusone (s. masch.)
Brussel (nome pr. femm.)
brussellese (s. masch. e femm.)
brustolare (v. trans.)
brustolato (part. pass.)
brustolino (s. masch.)
brustolire (v. trans.)
brut (agg.)
brut (s. masch.)
brutaglia (s. femm.)
brutale (agg.)
brutalismo (s. masch.)
brutalità (s. femm.)
brutalizzare (v. trans.)
brutalizzato (part. pass.)
brutamente (avv.)
bruteggiare (v. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android