brustolìre 
bru|sto|lì|re
pronuncia: /brustoˈlire/
verbo transitivo

variante arcaica di brustolare

Indicativo presente:  io brustolisco, tu brustolisci
Passato remoto:       io brustolii, tu brustolisti
Participio passato:        brustolito

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

brussellese (s. masch. e femm.)
brustolare (v. trans.)
brustolato (part. pass.)
brustolino (s. masch.)
brustolire (v. trans.)
brut (agg.)
brut (s. masch.)
brutaglia (s. femm.)
brutale (agg.)
brutalismo (s. masch.)
brutalità (s. femm.)
brutalizzare (v. trans.)
brutalizzato (part. pass.)
brutamente (avv.)
bruteggiare (v. intr.)
brutismo (s. masch.)
bruto (agg.)
bruto (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android