bugnatùra

 
bu|gna|tù|ra
pronuncia: /buɲɲaˈtura/
sostantivo femminile

architettura lo stesso, ma meno comune, che bugnato

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE bugnatura bugnature
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE bugnatura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE bugnature

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bugnare 2 (v. intr.)
bugnata (s. femm.)
bugnato 1 (part. pass.)
bugnato 1 (s. masch.)
bugnato 2 (part. pass.)
bugnatura (s. femm.)
bugnereccia (s. femm.)
bugno 1 (s. masch.)
bugno 2 (s. masch.)
bugnola (s. femm.)
bugnolo (s. masch.)
bugnone (s. masch.)
bugnoso (agg.)
bugola (s. femm.)
bugolo (s. masch.)
bugrane (s. femm.)
bugula (s. femm.)
buh! (int.)
buiaca (s. femm.)
buiacca (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis