butilène

 
bu|ti|lè|ne
pronuncia: /butiˈlɛne/
sostantivo maschile

chimica lo stesso che butene

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE butilene butileni
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE butilene
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE butileni
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

butilammina (s. femm.)
butilcarbinolo (s. masch.)
butilcloralio (s. masch.)
butilcloruro (s. masch.)
butile (s. masch.)
butilene (s. masch.)
butilenglicol (s. masch.)
butilenglicole (s. masch.)
butilenico (agg.)
butilgomma (s. femm.)
butilico (agg.)
butilidene (s. masch.)
butilipnalio (s. masch.)
butina (s. femm.)
butinico (agg.)
butino (s. masch.)
butirra (s. femm.)
butirraceo (agg.)
butirrale (agg.)
butirrato (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis