cannonàre

 
can|no|nà|re
pronuncia: /kannoˈnare/
verbo transitivo

raro cannoneggiare

Indicativo presente:  io cannono, tu cannoni
Passato remoto:       io cannonai, tu cannonasti
Participio passato:        cannonato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cannolicchi 2 (s. masch. pl.)
cannolo (s. masch.)
cannomio (s. masch.)
Cannomio (s. masch.)
cannonamento (s. masch.)
cannonare (v. trans.)
cannonata (s. femm.)
cannonato (part. pass.)
cannonau (s. masch.)
cannoncello (s. masch.)
cannoncino (s. masch.)
cannoncini (s. masch. pl.)
cannone (s. masch.)
cannone (agg.)
cannoneggiamento (s. masch.)
cannoneggiare (v. intr.)
cannoneggiare (v. trans.)
cannoneggiato (part. pass.)
cannoneggiatore (s. masch.)
cannoniera (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis