cantóra

 
can|tó|ra
pronuncia: /kanˈtora/
sostantivo femminile

1 femminile di cantore

2 monaca che canta in chiesa

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE cantora cantore
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE cantora

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE cantore

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cantoniera 4 (s. femm.)
cantoniera 5 (s. femm.)
cantoniere 1 (s. masch.)
cantoniere 2 (s. masch.)
cantoplastica (s. femm.)
cantora (s. femm.)
cantorato (s. masch.)
cantore (agg.)
cantore (s. masch.)
cantoria (s. femm.)
cantorino (s. masch.)
cantorrafia (s. femm.)
cantotomia (s. femm.)
cantra (s. femm.)
Cantù (nome pr. femm.)
cantucchiare (v. trans e intr.)
cantuccino (s. masch.)
cantuccio (s. masch.)
canturino (agg.)
canturino (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis