cantoràto

 
can|to|rà|to
pronuncia: /kantoˈrato/
sostantivo maschile

ecclesiastico carica, ufficio, dignità capitolare del cantore di chiesa

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE cantorato cantorati
FEMMINILE cantorata cantorate
SINGOLARE
MASCHILE cantorato
FEMMINILE cantorata

PLURALE
MASCHILE cantorati
FEMMINILE cantorate

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cantoniera 5 (s. femm.)
cantoniere 1 (s. masch.)
cantoniere 2 (s. masch.)
cantoplastica (s. femm.)
cantora (s. femm.)
cantorato (s. masch.)
cantore (agg.)
cantore (s. masch.)
cantoria (s. femm.)
cantorino (s. masch.)
cantorrafia (s. femm.)
cantotomia (s. femm.)
cantra (s. femm.)
Cantù (nome pr. femm.)
cantucchiare (v. trans e intr.)
cantuccino (s. masch.)
cantuccio (s. masch.)
canturino (agg.)
canturino (s. masch.)
canturino (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis