cianografàre

 
cia|no|gra|fà|re
pronuncia: /ʧanograˈfare/
verbo transitivo

riprodurre mediante il procedimento della cianografia

Indicativo presente:  io cianografo, tu cianografi
Passato remoto:       io cianografai, tu cianografasti
Participio passato:        cianografato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cianoformio (s. masch.)
cianogeno 2 (agg. e s. masc.)
cianogeno 2 (s. masch.)
cianografare (v. trans.)
cianografato (part. pass.)
cianografia (s. femm.)
cianografica (s. femm.)
cianografo (s. masch.)
cianoguanidina (s. femm.)
cianoliseo (s. masch.)
Cianoliseo (s. masch.)
cianolofia (s. femm.)
cianomaclurina (s. femm.)
cianometro (s. masch.)
cianopatia (s. femm.)
cianopia (s. femm.)
cianopica (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis