congruàre

 
con|gruà|re
pronuncia: /kongruˈare/
verbo transitivo

integrare con una congrua congruare un beneficio ecclesiastico

Indicativo presente:  io congruo, tu congrui
Passato remoto:       io congruai, tu congruasti
Participio passato:        congruato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Congroidei (s. masch. pl.)
congrone (s. masch.)
congrua (s. femm.)
congruare (v. trans.)
congruato (agg.)
congruente (agg.)
congruenza (s. femm.)
congruismo (s. masch.)
congruità (s. femm.)
congruo (agg.)
conguagliamento (s. masch.)
conguagliare (v. trans.)
conguagliato (part. pass.)
conguaglio (s. masch.)
CONI 1 (sigla)
coni– 2 (pref.)
conia (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis