consobrìno 
con|so|brì|no
pronuncia: /konsoˈbrino/
sostantivo maschile

raro cugino da parte di madre Ipocoonte …, de' Traci consigliero, e prode Consobrino di Reso [Monti]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE consobrino consobrini
FEMMINILE consobrina consobrine
SINGOLARE
MASCHILE consobrino
FEMMINILE consobrina

PLURALE
MASCHILE consobrini
FEMMINILE consobrine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

consistorio (s. masch.)
consistoro (s. masch.)
consito (agg.)
CONSOB (sigla)
consobrino (s. masch.)
consociare (v. trans.)
consociarsi (v. pron. intr.)
consociativismo (s. masch.)
consociato (part. pass.)
consociata (s. femm.)
consociazione (s. femm.)
consociazionismo (s. masch.)
consocio (s. masch.)
consodale (s. masch. e femm.)
consolamento (s. masch.)
consolante (part. pres.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android