còrcoro 
còr|co|ro
pronuncia: /ˈkɔrkoro/
sostantivo maschile

fibra tessile naturale ricavata dalle piante del genere Corchorus, inserito nella famiglia delle Malvaceae

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE corcoro corcori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE corcoro
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE corcori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

corcira (s. femm.)
Corcira (s. femm.)
corcirese (agg. e s. masch. e femm.)
corco (part. pass.)
corcontento (s. masch. e femm.)
corcoro (s. masch.)
corculo (s. masch.)
corcumellano (s. masch.)
cord (s. masch.)
corda (s. femm.)
cordace (s. masch.)
cordaggio (s. masch.)
cordaio (s. masch.)
cordaitale (s. femm.)
Cordaitali (s. masch. pl.)
cordaitina (s. femm.)
Cordaitine (sost femm. pl.)
cordame (s. masch.)
cordare (v. intr.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android