curatùra

 
cu|ra|tù|ra
pronuncia: /kuraˈtura/
sostantivo femminile

storia nel Medioevo e nell'età comunale, imposta sul commercio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE curatura curature
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE curatura

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE curature

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

curato 1 (part. pass.)
curato 2 (s. masch.)
curatolo (s. masch.)
curatore (s. masch.)
curatoria (s. femm.)
curatura (s. femm.)
curazia (s. femm.)
curba (s. femm.)
curbasciata (s. femm.)
curbascio (s. masch.)
curcas (s. masch.)
curciatovio (s. masch.)
curcina (s. femm.)
curculione (s. masch.)
Curculione (s. masch.)
curculionide (s. masch.)
Curculionidi (s. masch. pl.)
curcuma (s. femm.)
Curcuma (s. femm.)
curcumina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis