curazìa

 
cu|ra|zì|a
pronuncia: /kuratˈtsia/
sostantivo femminile

ecclesiastico territorio con chiesa propria, sottratti al potere del parroco, affidato a un curato

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE curazia curazie
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE curazia

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE curazie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

curato 2 (s. masch.)
curatolo (s. masch.)
curatore (s. masch.)
curatoria (s. femm.)
curatura (s. femm.)
curazia (s. femm.)
curba (s. femm.)
curbasciata (s. femm.)
curbascio (s. masch.)
curcas (s. masch.)
curciatovio (s. masch.)
curcina (s. femm.)
curculione (s. masch.)
Curculione (s. masch.)
curculionide (s. masch.)
Curculionidi (s. masch. pl.)
curcuma (s. femm.)
Curcuma (s. femm.)
curcumina (s. femm.)
curdo (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis