curazìa

 
cu|ra|zì|a
pronuncia: /kuratˈtsia/
sostantivo femminile

ecclesiastico territorio con chiesa propria, sottratti al potere del parroco, affidato a un curato

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE curazia curazie
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE curazia

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE curazie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

curato 2 (s. masch.)
curatolo (s. masch.)
curatore (s. masch.)
curatoria (s. femm.)
curatura (s. femm.)
curazia (s. femm.)
curba (s. femm.)
curbasciata (s. femm.)
curbascio (s. masch.)
curcas (s. masch.)
curciatovio (s. masch.)
curcina (s. femm.)
curculione (s. masch.)
Curculione (s. masch.)
curculionide (s. masch.)
Curculionidi (s. masch. pl.)
curcuma (s. femm.)
Curcuma (s. femm.)
curcumina (s. femm.)
curdo (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis