dèutero–, deutèro–

 
dèu|te|ro–, deu|tè|ro–
pronuncia: /ˈdɛwtero/, /dewˈtɛro/
prefisso

1 primo elemento di composti, specialmente della terminologia scientifica, derivati dal greco o formati modernamente, col significato di secondo, doppio

2 chimica premesso al nome di un composto indica la sostituzione dell'idrogeno con deuterio


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

deuterato (part. pass.)
deuterazione (s. femm.)
deuterencefalo (s. masch.)
deuterico (agg.)
deuterio (s. masch.)
deutero– (pref.)
deuterocele (s. masch.)
deuterocerebro (s. masch.)
deuteroemina (s. femm.)
deuterofloema (s. masch.)
deuterofoma (s. femm.)
Deuterofoma (s. femm.)
deuteroglicosio (s. masch.)
deuteroglicoso (s. masch.)
deuteroglucosio (s. masch.)
deuterolichene (s. masch.)
Deuterolicheni (s. masch. pl.)
deutero–malese (agg. e s. masch. e femm.)


6

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis