deuteroemìna

 
deu|te|ro|e|mì|na
pronuncia: /,dɛwteroeˈmina/
sostantivo femminile

biochimica composto organico contenente ferro

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE deuteroemina deuteroemine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE deuteroemina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE deuteroemine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

deuterio (s. masch.)
deutero– (pref.)
deuterocele (s. masch.)
deuterocerebro (s. masch.)
deuteroemina (s. femm.)
deuterofloema (s. masch.)
deuterofoma (s. femm.)
Deuterofoma (s. femm.)
deuteroglicosio (s. masch.)
deuteroglicoso (s. masch.)
deuteroglucosio (s. masch.)
deuterolichene (s. masch.)
Deuterolicheni (s. masch. pl.)
deutero–malese (agg. e s. masch. e femm.)
deuteromicete (s. masch.)
Deuteromiceti (s. masch. pl.)
deuteromorfismo (s. masch.)
deuterone (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis