dibutirrìna

 
di|bu|tir|rì|na
pronuncia: /dibutirˈrina/
sostantivo femminile

chimica estere della glicerina con due molecole di acido butirrico

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE dibutirrina dibutirrine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE dibutirrina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE dibutirrine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

dibutilammina (s. femm.)
dibutile (s. masch.)
dibutilftalato (s. masch.)
dibutilsebacato (s. masch.)
dibutilurea (s. femm.)
dibutirrina (s. femm.)
dibutossimetano (s. masch.)
dica (s. femm.)
dicace (agg.)
dicacità (s. femm.)
dicacodile (s. masch.)
dicadere (v. intr.)
dicadimento (s. masch.)
dicaduto (agg.)
dicalcico (agg.)
dicalco (s. masch.)
dicalvare (v. trans.)
dicamptodonte (s. masch.)
Dicamptodonte (s. masch.)
dicanapulare (v. trans.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis