diritturière

 
di|rit|tu|riè|re
pronuncia: /dirittuˈrjɛre/
aggettivo e sostantivo maschile

arcaico che, chi è retto, giusto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE diritturiere diritturieri
FEMMINILE diritturiera diritturiere
SINGOLARE
MASCHILE diritturiere
FEMMINILE diritturiera

PLURALE
MASCHILE diritturieri
FEMMINILE diritturiere

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

diritto 2 (s. masch.)
diritto (avv.)
dirittone (s. masch.)
dirittura (s. femm.)
diritturiere (agg. e s. masc.)
dirivante (agg.)
dirivare (v. trans e intr.)
dirivativo (agg.)
dirivato (agg.)
dirivazione (s. femm.)
dirizzamento (s. masch.)
dirizzare (v. trans.)
dirizzarsi (v. pron. intr.)
dirizzato (part. pass.)
dirizzatoio (s. masch.)
dirizzatore (s. masch.)
dirizzatura (s. femm.)
dirizzone (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis