disdìtta

 
di|sdìt|ta
pronuncia: /dizˈditta/
sostantivo femminile

variante arcaica di disdetta

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE disditta disditte
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE disditta

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE disditte

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disdicitore (agg. e s. masc.)
disdipsia (s. femm.)
disdire 1 (v. intr.)
disdire 2 (v. trans.)
disdirsi 2 (v. pron. intr.)
disditta (s. femm.)
disdolcimento (s. masch.)
disdorare (v. trans.)
disdoro (s. masch.)
disdossa (s. femm.)
disdosso (s. masch.)
disdotona (s. femm.)
disdotto (part. pass.)
disdotto (s. masch.)
disducere (v. trans.)
disdutto (s. masch.)
disebbriare (v. intr.)
disebbriare (v. trans e intr.)
disebreizzare (v. trans.)
disebreizzarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis