disreditàre

 
di|sre|di|tà|re
pronuncia: /dizrediˈtare/
verbo transitivo

variante arcaica di disereditare

Indicativo presente:  io disredito, tu disrediti
Passato remoto:       io disreditai, tu disreditasti
Participio passato:        disreditato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

disramatura (s. femm.)
disreazione (s. femm.)
disredare (v. trans.)
disreditare (v. trans.)
disritmia (s. femm.)
disrompere (v. trans.)
disrompersi (v. pron. intr.)
disrotto (part. pass.)
disrottura (s. femm.)
disrugginare (v. trans.)
disrugginire (v. trans.)
disruptivo (agg.)
disrupzione (s. femm.)
disruttivo (agg.)
disruttore (s. masch.)
dissabbiamento (s. masch.)
dissabbiare (v. trans.)
dissabbiato (part. pass.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis