epiplàncton

 
e|pi|plànc|ton
pronuncia: /epiˈplankton/
sostantivo maschile

biologia plancton che vive nella zona epipelagica, di superficie; si contrappone a batiplancton

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE epiplancton epiplancton
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE epiplancton
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE epiplancton
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Epipattide 2 (s. femm.)
epipetalo (agg.)
epipiastrone (s. masch.)
epipigo (agg. e s. masc.)
epiplancton (s. masch.)
epiplasma (s. masch.)
epiplate (s. masch.)
Epiplate (s. masch.)
epipleon (s. masch.)
epipleura (s. femm.)
epipleurite (s. femm.)
epipleuro (s. masch.)
epiplo (s. masch.)
epiploce (s. femm.)
epiplocele (s. masch.)
epiploenterocele (s. masch.)
epiploico (agg.)
epiploite (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis