inquietùdine

 
in|quie|tù|di|ne
pronuncia: /inkwjeˈtudine/
sostantivo femminile

lo stato d'animo di chi è inquieto; la causa che rende inquieto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE inquietudine inquietudini
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE inquietudine

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE inquietudini

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inquietarsi (v. pron. intr.)
inquietato (part. pass.)
inquietatore (agg. e s. masc.)
inquietezza (s. femm.)
inquieto (agg.)
inquietudine (s. femm.)
inquilinato (s. masch.)
inquilinatura (s. femm.)
inquilinismo (s. masch.)
inquilino (s. masch.)
inquinamento (s. masch.)
inquinante (part. pres.)
inquinante (s. masch.)
inquinare (v. trans.)
inquinato (part. pass.)
inquinatore (agg. e s. masc.)
inquinazione (s. femm.)
inquirente (agg. e s. masch. e femm.)
inquirere (v. trans e intr.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis