inquilinatùra

 
in|qui|li|na|tù|ra
pronuncia: /inkwilinaˈtura/
sostantivo femminile

lo stesso, ma meno comune, che inquilinato

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE inquilinatura inquilinature
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE inquilinatura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE inquilinature

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

inquietatore (agg. e s. masc.)
inquietezza (s. femm.)
inquieto (agg.)
inquietudine (s. femm.)
inquilinato (s. masch.)
inquilinatura (s. femm.)
inquilinismo (s. masch.)
inquilino (s. masch.)
inquinamento (s. masch.)
inquinante (part. pres.)
inquinante (s. masch.)
inquinare (v. trans.)
inquinato (part. pass.)
inquinatore (agg. e s. masc.)
inquinazione (s. femm.)
inquirente (agg. e s. masch. e femm.)
inquirere (v. trans e intr.)
inquirire (v. trans e intr.)
inquirito (part. pass.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis