mandrucóne

 
man|dru|có|ne
pronuncia: /mandruˈkone/
sostantivo maschile

regionale nell'uso romanesco: persona vecchia e grassa

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE mandrucone mandruconi
FEMMINILE mandrucona mandrucone
SINGOLARE
MASCHILE mandrucone
FEMMINILE mandrucona

PLURALE
MASCHILE mandruconi
FEMMINILE mandrucone

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

mandrino (s. masch.)
mandritta (s. femm.)
mandritto (s. masch.)
mandrogno (agg.)
mandrogno (s. masch.)
mandrucone (s. masch.)
manducare (v. trans.)
manducato (part. pass.)
manducatoria (s. femm.)
manducazione (s. femm.)
mandura (s. femm.)
manduriano (agg.)
manduriano (s. masch.)
manduriense (agg. e s. masch. e femm.)
mandurino (agg. e s. masc.)
mandurioto (agg. e s. masc.)
mandurria (s. femm.)
mane (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis