manrìtto

 
man|rìt|to
pronuncia: /manˈritto/
sostantivo maschile

regionale variante toscana di mandritto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE manritto manritti
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE manritto
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE manritti
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

manovriero (agg. e s. masc.)
manovriero (s. masch.)
manovrina (s. femm.)
manque (s. masch.)
manritta (s. femm.)
manritto (s. masch.)
manrivescio (s. masch.)
manrovescio (s. masch.)
mansalva (s. femm.)
mansarda (s. femm.)
mansardare (v. trans.)
mansardato (part. pass.)
mansatico (s. masch.)
mansezza (s. femm.)
mansfeldo (s. masch.)
mansfelto (s. masch.)
mansfieldite (s. femm.)
mansionare (v. trans.)
mansionariato (s. masch.)
mansionario (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis