marinàre

 
ma|ri|nà|re
pronuncia: /mariˈnare/
verbo transitivo

preparare cibi cotti con una salsa a base di aceto per conservarli; far macerare carni crude per meglio frollarle o per togliere l'odore di selvatico

Indicativo presente:  io marino, tu marini
Passato remoto:       io marinai, tu marinasti
Participio passato:        marinato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

marimonda (s. masch.)
marina (s. femm.)
marinaggio (s. masch.)
marinaio (s. masch.)
marinara (s. femm.)
marinare (v. trans.)
marinaresca (s. femm.)
marinaretta (s. femm.)
marinaretto (s. masch.)
marinaria (s. femm.)
marinaro (agg.)
marinaro (s. masch.)
marinata (s. femm.)
marinato 1 (part. pass.)
marinato 2 (agg.)
marinatore (s. masch.)
marinatura (s. femm.)
marind-anim (agg. e s. masch. e femm.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis