mitigatóre

 
mi|ti|ga|tó|re
pronuncia: /mitigaˈtore/
aggettivo e sostantivo maschile

raro che, chi mitiga o Sonno, … mitigatore delle fatiche e sovvenitore degli affanni [Boccaccio]

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE mitigatore mitigatori
FEMMINILE mitigatrice mitigatrici
SINGOLARE
MASCHILE mitigatore
FEMMINILE mitigatrice

PLURALE
MASCHILE mitigatori
FEMMINILE mitigatrici

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

mitigamento (s. masch.)
mitigare (v. trans.)
mitigarsi (v. pron. intr.)
mitigativo (agg.)
mitigato (part. pass.)
mitigatore (agg. e s. masc.)
mitigazione (s. femm.)
mitilaceo (s. masch.)
Mitilacei (s. masch. pl.)
mitilicoltore (s. masch.)
mitilicoltura (s. femm.)
mitilicultore (s. masch.)
mitilicultura (s. femm.)
mitilide (s. masch.)
Mitilidi (s. masch. pl.)
mitilite (s. masch.)
mitilo (s. masch.)
mitilococco (s. masch.)
Mitilococco (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis