órno

 
ór|no
pronuncia: /ˈorno/
sostantivo maschile

botanica altro nome comune della pianta altrimenti nota come ornello o frassino selvatico

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE orno orni
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE orno
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE orni
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Ornitosuchi (s. masch. pl.)
ornitottero (s. masch.)
orniturico (agg.)
ornituro (s. masch.)
Ornituri (s. masch. pl.)
orno (s. masch.)
oro (s. masch.)
ori (s. masch. pl.)
oro– (pref.)
orobancacea (s. femm.)
Orobancacee (sost femm. pl.)
orobanche (s. femm.)
orobanchina (s. femm.)
orobico (agg.)
orobio (agg. e s. masc.)
orobo 1 (s. masch.)
orobo, Orobo 2 (s. masch.)
orobolo (s. masch.)
oroboside (s. masch.)
orocci (agg. e s. masch. e femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis