pianàccia

 
pia|nàc|cia
pronuncia: /pjaˈnatʧa/
sostantivo femminile

regionale nell'uso toscano: terrazzo coltivabile ricavato artificialmente su un pendio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE pianaccia pianacce
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE pianaccia

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE pianacce

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

piamente (avv.)
pian (s. masch.)
piana (s. femm.)
pianaccese (agg.)
pianaccese (s. masch. e femm.)
pianaccia (s. femm.)
pianaccino (agg.)
pianaccino (s. masch.)
pianaiolo (agg. e s. masc.)
pianale (s. masch.)
pianalto (s. masch.)
pianamente (avv.)
pianare (v. trans.)
pianarello (s. masch.)
pianato (part. pass.)
pianatoio (s. masch.)
pianatore (s. masch.)
pianatura (s. femm.)
pianca (s. femm.)
piancadese (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis