rantachìo

 
ran|ta|chì|o
pronuncia: /rantaˈkio/
sostantivo maschile

regionale nell'uso toscano: respiro affannoso; rantolo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rantachio rantachìi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE rantachio
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE rantachìi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ranocchio (s. masch.)
ranodonte (s. masch.)
Ranodonte (s. masch.)
ranquilite (s. femm.)
ransomite (s. femm.)
rantachio (s. masch.)
rantaco (s. masch.)
rantacoso (agg.)
rantalo (s. masch.)
rantano (s. masch.)
rantico (agg.)
ranticoso (agg.)
rantolante (part. pres.)
rantolare (v. intr.)
rantolato (part. pass.)
rantolio (s. masch.)
rantolo (s. masch.)
rantoloso (agg.)
ranula (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis