rubricìstico

 
ru|bri|cì|sti|co
pronuncia: /rubriˈʧistiko/
aggettivo

ecclesiastico che fa stretto riferimento al cerimoniale della liturgia cattolica

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rubricistico rubricistici
FEMMINILE rubricistica rubricistiche
SINGOLARE
MASCHILE rubricistico
FEMMINILE rubricistica

PLURALE
MASCHILE rubricistici
FEMMINILE rubricistiche

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rubricatore (s. masch.)
rubricatrice (s. femm.)
rubricazione (s. femm.)
rubrichista (s. masch. e femm.)
rubricista (s. masch. e femm.)
rubricistico (agg.)
rubrico (agg.)
rubrite (s. femm.)
rubro (agg.)
rubro– (pref.)
rubrocurcumina (s. femm.)
rubroglaucina (s. femm.)
ruca 1 (s. femm.)
ruca 2 (s. femm.)
ruccare (v. intr.)
ruccato (part. pass.)
rucchetta (s. femm.)
rucervo (s. masch.)
ruche, ruché (s. femm.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis