rudènte

 
ru|dèn|te
pronuncia: /ruˈdɛnte/
sostantivo maschile e femminile

architettura elemento decorativo avente la forma di una bacchetta cilindrica situato nelle scanalature nella parte inferiore del fusto delle colonne scanalate

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rudente rudenti
FEMMINILE rudente rudenti
SINGOLARE
MASCHILE rudente
FEMMINILE rudente

PLURALE
MASCHILE rudenti
FEMMINILE rudenti

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ruddo (s. masch.)
rude (agg.)
rudelliano (agg.)
rudemente (avv.)
rudentato (agg.)
rudente (s. masch. e femm.)
ruderale (agg.)
ruderato (s. masch.)
rudere (s. masch.)
ruderizzazione (s. femm.)
rudero (s. masch.)
ruderomane (agg.)
ruderoso (agg.)
rudese (agg.)
rudese (s. masch. e femm.)
rudezza (s. femm.)
rudianese (agg. e s. masch. e femm.)
rudianese (agg. e s. masch. e femm.)
rudimentalità (s. femm.)


2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis