sbrinatùra

 
sbri|na|tù|ra
pronuncia: /zbrinaˈtura/
sostantivo femminile

sbrinamento

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE sbrinatura sbrinature
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE sbrinatura

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE sbrinature

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sbrinamento (s. masch.)
sbrinare (v. trans.)
sbrinarsi (v. pron. intr.)
sbrinato (part. pass.)
sbrinatore (s. masch.)
sbrinatura (s. femm.)
sbrinco (agg.)
sbrindellare (v. trans e intr.)
sbrindellarsi (v. pron. intr.)
sbrindellato (part. pass.)
sbrindello (s. masch.)
sbrindellone (s. masch.)
sbrindola (s. femm.)
sbrindolo (s. masch.)
sbrinz (s. masch.)
sbrinze (s. masch.)
sbriscia (s. femm.)
sbrisciare (v. intr.)
sbrisciato (part. pass.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis