sducàre 
sdu|cà|re
pronuncia: /zduˈkare/
verbo transitivo

arcaico privare dell'autorità e del titolo di duca

Indicativo presente:  io sduco, tu sduchi
Passato remoto:       io sducai, tu sducasti
Participio passato:        sducato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sdruscito (agg. e s. masc.)
SDSL (sigla)
sdubbiare (v. trans.)
sdubbiarsi (v. pron. intr.)
sdubbiato (part. pass.)
sducare (v. trans.)
sdurare (v. trans.)
sdurire (v. intr.)
sdurire (v. trans.)
sdurirsi (v. pron. intr.)
sdurito (part. pass.)
sdutto (agg.)
se 1 (cong.)
se 1 (s. masch.)
se 2 (pron. pers.)
se 2 (s. masch.)
se 3 (pron. pers.)
se 3 (cong.)
se 3 (avv.)
Se 4 (simb.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android