sgattigliàre

 
sgat|ti|glià|re
pronuncia: /zgattiʎˈʎare/
verbo intransitivo

(AVERE)
regionale nell'uso toscano: litigare, bisticciare


Indicativo presente:  io sgattiglio, tu sgattigli
Passato remoto:       io sgattigliai, tu sgattigliasti
Participio passato:        sgattigliato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sgassarsi (v. pron. intr.)
sgassata (s. femm.)
sgassato (part. pass.)
sgattaiolare (v. intr.)
sgattaiolato (part. pass.)
sgattigliare (v. intr.)
sgattigliato (part. pass.)
sgattonare (v. intr.)
sgattonato (part. pass.)
sgavagliare (v. trans.)
sgavagliato (part. pass.)
sgavazzare (v. intr.)
sgavazzatore (agg. e s. masc.)
SGC (sigla)
sgelare (v. trans e intr.)
sgelarsi (v. pron. intr.)
sgelato (part. pass.)
sgelatura (s. femm.)
sgelo (s. masch.)
sgemmare (v. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis