sgattonàre

 
sgat|to|nà|re
pronuncia: /zgattoˈnare/
verbo intransitivo

(AVERE)
regionale nell'uso toscano: fuggire furtivamente, di soppiatto


Indicativo presente:  io sgattono, tu sgattoni
Passato remoto:       io sgattonai, tu sgattonasti
Participio passato:        sgattonato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

sgassato (part. pass.)
sgattaiolare (v. intr.)
sgattaiolato (part. pass.)
sgattigliare (v. intr.)
sgattigliato (part. pass.)
sgattonare (v. intr.)
sgattonato (part. pass.)
sgavagliare (v. trans.)
sgavagliato (part. pass.)
sgavazzare (v. intr.)
sgavazzatore (agg. e s. masc.)
SGC (sigla)
sgelare (v. trans e intr.)
sgelarsi (v. pron. intr.)
sgelato (part. pass.)
sgelatura (s. femm.)
sgelo (s. masch.)
sgemmare (v. intr.)
sgemmare (v. trans.)
sgemmato (part. pass.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis