tanacetìna

 
ta|na|ce|tì|na
pronuncia: /tanaʧeˈtina/
sostantivo femminile

chimica resina amara contenuta nel tanaceto (Tanacetum vulgare) di cui è uno dei principi attivi, che si presenta in forma di polvere bruna, solubile in acqua

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE tanacetina tanacetine
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE tanacetina

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE tanacetine

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

tan (simb.)
tan (onom. e s. masch.)
TAN (sigla)
tana (s. femm.)
tanacetene (s. masch.)
tanacetina (s. femm.)
tanaceto 1 (s. masch.)
tanaceto 2 (s. masch.)
Tanaceto 2 (s. masch.)
tanacetone (s. masch.)
tanaglia (s. femm.)
tanagliare (v. trans.)
tanagliato (part. pass.)
tanagliato (s. masch.)
tanaglione (s. masch.)
tanagra (s. femm.)
tanagrina (s. femm.)
tanaidaceo (s. masch.)
Tanaidacei (s. masch. pl.)
tanaide (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis