tinnìre

 
tin|nì|re
pronuncia: /tinˈnire/
verbo intransitivo

tintinnare

Indicativo presente:  io tinnisco, tu tinnisci
Passato remoto:       io tinnii, tu tinnisti
Participio passato:        tinnito

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

tinne (agg. e s. masch. e femm.)
tinnide (s. masch.)
Tinnidi (s. masch. pl.)
tinniente (part. pres.)
tinnio (s. masch.)
tinnire (v. intr.)
tinnito (part. pass.)
tinnito (s. masch.)
tinnoleo (s. masch.)
tinnulo (agg.)
tinnurese (agg.)
tinnurese (s. masch. e femm.)
tino (s. masch.)
tinocoride (s. masch.)
Tinocoridi (s. masch. pl.)
tinornite (s. masch.)
Tinornite (s. masch.)
tinozza (s. femm.)
tinta (s. femm.)
tintarella (s. femm.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis