trippàre

 
trip|pà|re
pronuncia: /tripˈpare/
verbo transitivo

gastronomia raro cuocere una pietanza come si cuoce la trippa

Indicativo presente:  io trippo, tu trippi
Passato remoto:       io trippai, tu trippasti
Participio passato:        trippato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

triposto (agg. e s. masc.)
trippa (s. femm.)
trippaio (s. masch.)
trippaiolo (s. masch.)
trippaiuolo (s. masch.)
trippare (v. trans.)
tripparo (s. masch.)
trippata (s. femm.)
trippato (part. pass.)
tripperia (s. femm.)
trippetto (s. masch.)
trippkeite (s. femm.)
trippone (s. masch.)
triprotamina (s. femm.)
triprotammina (s. femm.)
tripsaco (s. masch.)
Tripsaco (s. masch.)
–tripsi (suff.)
–tripsia (suff.)
tripsina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis