xenìle

 
xe|nì|le
pronuncia: /kseˈnile/
sostantivo maschile

chimica gruppo aromatico monovalente, che si ricava dal difenile per sottrazione di un atomo di idrogeno

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE xenile xenili
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE xenile
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE xenili
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

–xene (suff.)
xenene (s. masch.)
xenia (s. femm.)
xenico (s. masch.)
Xenico (s. masch.)
xenile (s. masch.)
xenismo (s. masch.)
xeno (s. masch.)
xeno (s. masch.)
xeno (s. masch.)
xeno–, –xeno (pref. e suff.)
xenobatraco (s. masch.)
Xenobatraco (s. masch.)
xenobio (s. masch.)
xenobionte (s. masch.)
xenobiosi (s. femm.)
xenoblasto (s. masch.)
xenocarpia (s. femm.)
xenocongride (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis