bricchétta

 
bric|chét|ta
pronuncia: /brikˈketta/
sostantivo femminile

mattonella combustibile di materiali agglomerati, specialmente di carbone o lignite

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE bricchetta bricchette
SINGOLARE
MASCHILE
FEMMINILE bricchetta

PLURALE
MASCHILE
FEMMINILE bricchette

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

bric 2 (s. masch.)
bric 3 (s. masch.)
brica (s. femm.)
bric–à–brac (s. masch.)
bricca (s. femm.)
bricchetta (s. femm.)
bricchettatura (s. femm.)
bricchettazione (s. femm.)
bricchetto (s. masch.)
briccica (s. femm.)
briccicare (v. intr.)
briccicato (part. pass.)
briccico (s. masch.)
bricciola (s. femm.)
bricco 1 (s. masch.)
bricco 2 (s. masch.)
bricco 3 (s. masch.)
bricco 4 (s. masch.)
bricco 5 (s. masch.)
briccola 1 (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis