frondeggiàre 
fron|deg|già|re
pronuncia: /frondedˈʤare/
verbo intransitivo

1 rivestirsi di fronde

2 essere pieno di fronde

Indicativo presente:  io frondeggio, tu frondeggi
Passato remoto:       io frondeggiai, tu frondeggiasti
Participio passato:        frondeggiato

Vedi la coniugazione completa


permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

frondame (s. masch.)
frondare (v. intr.)
frondatore (agg. e s. masc.)
fronde (s. femm.)
frondeggiante (part. pres.)
frondeggiare (v. intr.)
frondeggiato (part. pass.)
frondente (agg.)
frondescenza (s. femm.)
frondeur (s. masch.)
frondifero (agg.)
frondiparo (s. masch.)
frondire (v. intr.)
frondismo (s. masch.)
frondista (agg. e s. masch. e femm.)
frondosità (s. femm.)
frondoso (agg.)
fronduto (agg.)
fronema (s. masch.)
fronfron (onom.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android