butenòlo

 
bu|te|nò|lo
pronuncia: /buteˈnɔlo/
sostantivo maschile

chimica alcol monovalente derivabile dal butene per sostituzione di un atomo di idrogeno con un radicale ossidrile

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE butenolo butenoli
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE butenolo
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE butenoli
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

buteina (s. femm.)
butene (s. masch.)
butenico (agg.)
butenile (s. masch.)
butenoico (agg.)
butenolo (s. masch.)
buteone (s. masch.)
Buteone (s. masch.)
buteonino (s. masch.)
Buteonini (s. masch. pl.)
butesina (s. femm.)
butia (s. femm.)
Butia (s. femm.)
buticcaro (s. masch.)
butide (s. masch.)
Butidi (s. masch. pl.)
butifione (s. masch.)
butil– (pref.)
butilacetato (s. masch.)
butilamina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis