cannòforo

 
can|nò|fo|ro
pronuncia: /kanˈnɔforo/
sostantivo maschile

storia nella Roma tardoimperiale, membro di una setta religiosa dedita al culto della dea Cibele

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE cannoforo cannofori
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE cannoforo
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE cannofori
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

cannobino (agg. e s. masc.)
cannocchia (s. femm.)
cannocchiale (s. masch.)
cannocchio 1 (s. masch.)
cannocchio 2 (s. masch.)
cannoforo (s. masch.)
cannolese (agg.)
cannolese (s. masch. e femm.)
cannolicchio 1 (s. masch.)
cannolicchi 2 (s. masch. pl.)
cannolo (s. masch.)
cannomio (s. masch.)
Cannomio (s. masch.)
cannonamento (s. masch.)
cannonare (v. trans.)
cannonata (s. femm.)
cannonato (part. pass.)
cannonau (s. masch.)
cannoncello (s. masch.)
cannoncino (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis