coutènza

 
co|u|tèn|za
pronuncia: /kouˈtɛntsa/
sostantivo femminile

l'usufruire di un servizio pubblico in comune con altri; l'uso in comune con altri di una cosa o di un servizio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE coutenza coutenze
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE coutenza

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE coutenze

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

couscous (s. masch.)
couscoussiera (s. femm.)
couseranite (s. femm.)
couso (s. masch.)
coutente (agg. e s. masch. e femm.)
coutenza (s. femm.)
coutil (s. masch.)
coutumes (sost femm. pl.)
couture (s. femm.)
couturier (s. masch.)
cova (s. femm.)
covaccino (s. masch.)
covaccio (s. masch.)
covacciolo (s. masch.)
covacenere (s. masch. e femm.)
covalente (agg.)
covalenza (s. femm.)
covante (part. pres.)
covare (v. trans e intr.)
covarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis