marràta

 
mar|rà|ta
pronuncia: /marˈrata/
sostantivo femminile

arcaico colpo dato con marra

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE marrata marrate
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE marrata

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE marrate

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

marrana 2 (s. femm.)
marrancio (s. masch.)
marrano (s. masch.)
marranzano (s. masch.)
marrascura (s. femm.)
marrata (s. femm.)
marreggiare (v. intr.)
marrella (s. femm.)
marrello (s. masch.)
marrettare (v. trans.)
marrismo (s. masch.)
marritta (s. femm.)
marritto (s. masch.)
marrobbio (s. masch.)
marrobio (s. masch.)
marrocchinaio (s. masch.)
marrocchinare (v. trans.)
marrocchino (agg. e s. masc.)
marron 1 (s. masch.)
marron 1 (agg.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis